Η μόνη μου ταλαιπωρία σήμερα, ήταν όταν μου ζητήσανε να δηλώσω στην εφορία τον αριθμό της ταυτότητας μου για να αντικαταστήσει το ΑΦΜ….

-Δε ξέρω… Το πιάσατε;

Ένας αριθμός για τα πάντα. Αστυνομία, νοσοκομεία, τράπεζες, εφορία, δημόσιες υπηρεσίες, συνορα…

-Έφτασα Blagoevgrad στις 11:45.
-Στις 16:15, είχα τελειώσει με τη βεβαίωση από την εφορία, την αλλαγη στοιχείων που ήταν για μελλοντική μου διευκόλυνση, με την αστυνομία για τη ταυτότητα, είχαμε ασφαλίσει 2 αυτοκίνητα που είχε κάνει εισαγωγη ο φίλος μου από την Ελβετία, είχαμε πληρώσει το φόρο, ΚΤΕΟ, και είχαμε τις πινακίδες στα χέρια…

Χαλαρά με καφεδάκι, όπως λένε και οι φίλοι μου από τη Θεσσαλονίκη…

Και εκείνη την ώρα φίλοι μου θυμήθηκα, πιτσιρικάς που πήγαινα στο ειρηνοδικείο στην ομόνοια, να δω τη Μάνα μου που δούλευε γραμματέας στο τμήμα των αυτοκινήτων.

Θυμάμαι σαν τώρα τη κόλλα Α4 κολλημένη με σελοτέιπ στη πόρτα να γράφει με μαυρο μαρκαδόρο:
Ωράριο εξυπηρέτησης κοινου:

08:30 – 12:30

Μου ήρθε και στο μυαλό η κυρα Βούλα Λ. η προισταμένη του τμήματος, που μόλις πήγαινε 12:31 και ερχόταν κάποιος ασκούμενος δικηγόρος λαχανιασμένος και «παρακαλώντας» να δει κάποια δικογραφία, τον κοίταζε με ύφος 10 Καρδιναλίων και χωρίς να βγάλει κουβέντα, του έδειχνε το ρολόι απέναντι…

Αν ο δικηγόρος ευγενέστατα παρακαλούσε να τον εξυπηρετήσει απλά κούναγε το κεφάλι της αρνητικά, πίνοντας μια τζούρα από το καφέ της ή τινάζοντας το τσιγάρο της στο τασάκι…

Μάλιστα, αν κάποιος ήθελε κάποιο αντίγραφο δικογραφίας στις 12:20 του απαντούσε:
-Δε θα προλάβεις να το βγάλεις σε 10 λεπτά. Έλα αύριο!

Μόλις ο απογοητευμένος δικηγόρος έφευγε, η κυρα Βούλα, κλείδωνε τη πόρτα και συμπλήρωνε:
-Άντε στο διάολο ζώα! Να σε εξυπηρετήσω άμα βιάζεσαι! Δώσε ενα τάληρο (Πεντοχίλιαρο) να το κάνω εκτός ωραρίου… Ο Τσάμπας πέθανε…

Και πραγματικά φίλοι μου, νοιώθω μίσος…. Δεν υπερβάλω. Μίσος πραγματικό και έντονο…

-Γιατί εξαιτίας της κυρα Βούλας, ο φίλος μου ο Γιάννης πρώην διευθυντής σε εταιρίες και επιχειρηματίας, κάνει 2 δουλειές στη Γερμανία σερβίροντας για να μεγαλώσει τα παιδιά του και να πληρώσει το δάνειο του.

-Και για κάθε κυρα Βούλα, κάθε παράσιτο,που για εμένα δεν της αξίζει καν να υπάρχει σε αυτό το πλανήτη, υπάρχει και ένας άνεργος.
-Υπάρχει ένα νέο παιδί με 500 ευρώ το μήνα που τα όνειρά του φτάνουν μέχρι το σαββάτο το βράδυ που θα βγει να ξεσκάσει… και η κυρα-Βούλα δεν αφήνει τις τιμές γύρω του να «πέσουν» ωστε να μπορέσει να ζήσει σαν άνθρωπος… Να αγαπήσει, να ερωτευτεί, να κάνει οικογένεια, να δημιουργήσει…

-Υπάρχει μία μάνα που δεν είχε «βύσμα» να χωθει κάπου και τώρα μένει νηστική μήπως το παιδί της, της πει: -Μαμά θέλω κι άλλο…

-Υπάρχει ο πατέρας που δε ξέρει πως θα πληρώσει το πανάκριβο «κοινωνικό αγαθό» του φωτόπουλου και της παρέας του (ΔΕΗ) γιατί χρόνια τώρα του πίνουνε το αίμα για να παίρνουν 2χίλιαρα συντάξεις…

-Υπάρχουν δεκάδες φίλοι μου που έκλεισαν μαγαζιά, επιχειρήσεις και βρίσκονται σε κατάθλιψη σε ένα καναπέ μη ξέροντας τι να κάνουν… Δε μπορούν να ονειρευτουν, να δημιουργήσουν, γιατι δε τους αφήνουν…

-Υπάρχουν 100άδες νέοι που πάνε να ρωτήσουν για έναρξη επαγγέλματος και οι λογιστές τους διώχνουνε λέγοντας:
-Ούτε να το σκέφτεσαι! θα πρέπει να βάλεις και από τη τσέπη σου…

Για τις εκατοντάδες χιλιάδες κυρα-Βούλες, υπάρχουν, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι που σπούδασαν εδώ με όνειρα και έφυγαν… Πήγαν σε χώρες που απλά δεν εμποδίζουν τη δημιουργικότητα τους και δε σπαταλούν το χρόνο τους…

Μη νομίζετε πως μας κάνουν κάποια χάρη σε άλλες χώρες… Μη νομίζεται πως έχουμε κάποιο πλεονέκτημα έναντι των άλλων, ή βρίσκουμε στρωμένα χαλιά και πόρτες ανοιχτές όπου πάμε…
Όχι…
Απλά μας αντιμετωπίζουν ισότιμα, σαν πολίτες με λογική και σεβασμό.

Και τώρα φευγουν και οι τελευταίοι. όχι μόνο οι άριστοι… Όλοι…

Μισώ τη Κυρα-Βούλα και τους ομοίους της! Τους σιχαίνομαι…

Αλλά δε θα χρειαστεί να κάνω κάτι… Ούτε εγώ ούτε εσύ…
Οι Ύαινες όταν μένουν μόνες τους και πεινασμένες, τρώνε η μία την άλλη…

Δε θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι εμείς κυρα-Βούλα… Εσυ θα είσαι η εκδίκηση μας…

Εσύ και οι όμοιοι σου…

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Advertisements