Όσο και να σας φανεί περίεργο, δεν ήμουν πάντα έτσι όπως με διαβάζετε και ούτε συμπεριφερόμουν με αυτό το τρόπο. Εξηγούμαι και θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος.
Από τα πρώτα επιχειρηματικά μου βήματα αν και δεν υπήρξα ποτέ αριστερός πολιτικά, στους εργαζόμενους που είχα φερόμουν κάπως έτσι. Μη σας κουράζω με οικονομικές λεπτομέρειες, διαλεγα ΚΑΘΕ εβδομάδα τη μέρα με τη δευτερη μεγαλύτερη είσπραξη και τη μοίραζα σαν bonus στους υπαλλήλους που είχα.
Μη θέλοντας να κάνω διακρίσεις, έπαιρναν τα παραπάνω χρήματα όλοι, ισότιμα.
Η θεωρία που είχα τότε ήταν πως οι υπάλληλοι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι και να με βλέπουν σα συνεργάτη και όχι σαν αφεντικό.
Όπως έλεγα σε όποιον με αποκαλούσε έτσι:
-Αφεντικά έχουν οι σκύλοι.
Φυσικά δε σταματούσα εκεί, αλλά ήμουνα δίπλα σε οποιαδήποτε οικονομική δυσκολία είχε κάποιος.
Ήμασταν υποτίθεται κάτι σαν φίλοι, οπότε το θεωρούσα υποχρέωση μου.
Εκτός από αυτό είχα γύρω μου και άλλους φίλους που ήξερα πως ήταν στο μεροκάμματο, με μισθό και ποτέ μα ποτέ σε εξόδους μας δε πλήρωσαν ποτέ, ποτέ δε τους ζήτησα δανεικά που έδινα κατα καιρούς και μάλιστα, αυτό δε με ενοχλούσε γιατι θεωρούσα φυσιολογικό, από τη στιγμή που βγαζω παραπάνω από όσα μου χρειάζονται, να βοηθάω και αυτούς που είναι γύρω μου…
Όλοι αυτοί μόλις χρειάστηκε να «βάλουν» πλάτη μόλις ήρθανε τα δύσκολα, την έκαναν σαν τα ποντίκια στην επίμαχη σκηνή του τιτανικού.
Μη νομίζετε πως ζήτησα δωρεάν εργασία από κάποιον ή δανεικά. Όχι… Απλά να πληρώνονται χωρις αυτα τα «δωράκια» που προανέφερα. Για τους δε φίλους, περίμενα ένα τηλέφωνο, ένα καφε και μια καλή κουβέντα.
Όχι μόνο δε πήρα αυτά αλλά αντιμετώπισα και μία κακία, που έβγαινε από τη ζήλεια που ένιωθαν.
Από το μηδέν, ξεκίνησα μία από τις εταιρίες που έχω τώρα. Χωρίς υπαλλήλους αλλά με συνεργάτες οδηγούς.
Επειδή η δουλειά μας ήταν εποχιακή, προστάτευα το καλοκαίρι τους συνεργάτες μου μην επιτρέποντας εγγραφές νέων αυτοκινήτων, ωστε να βγαλουν όσα περισσότερα γίνεται το 7μηνο της σεζόν, αλλά ως ανταπόδοση να συνεχίσουν να πληρωνουν συνδρομή και το χειμώνα που θα εβγαζαν λιγότερα. Εν ολίγοις πόνταρα όχι στο φιλότιμο, αλλά σε κοινή λογική και στα μαθηματικά.
π.χ. Αν ένας οδηγός δούλευε 10-12 ώρες όπως συνηθίζεται στα ταξί, έβγαζε μόνο από εμένα 5-6.000 ευρώ το μήνα.
όμως…
Α. Μόλις πήγαινε 9-10 το πρωί, όλοι σχεδόν έκλειναν και πήγαιναν στα σπιτάκια τους ή τις παραλίες. Η κατάσταση δε τον Αυγουστο ήταν τραγική γιατί όλοι πηγαίναν διακοπές (το μηνα με τη περισσότερη δουλειά) και στο κέντρο ψάχναμε αυτοκίνητα.
Β.Θυμάμαι το Σταύρο που έμαθε τη περίοδο της συνεργασίας μας τη Μύκονο και τη Σαντορίνη!
Γ.Θυμάμαι τον Δημήτρη που παρασκευη με δευτερα πήγαινε στο χωρίο του και 10 το πρωι έκλεινε αδιαφορώντας για τις διαδρομές της εταιρίας που του έδινε το 60-70% των εισπράξεων του. Και όμως πριν γνωριστούμε, έκλεινε 14ωρα στο τιμόνι…
Δ. Το χειμώνα δε, η επίμαχη σκηνή του τιτανικού με τα ποντίκια επαναλαμβανόταν. Επαναλαμβανω μη νομίζετε πως δε θα εβγαζαν χρηματα! Απλά θα εβγαζαν λιγότερα.
Ε. θυμάμαι τον Αντώνη, που μόνο από εμάς έπαιρνε διαδρομές 4-5.000 ευρώ, έκοβε 700 ευρώ ΜΟΝΟ, και είχε το ΤΕΒΕ του απλήρωτο άλλα 10 χρόνια, και περίμενε από μία ομαδική αγωγή να μη τα πληρώσει. Και όμως… Εγώ έκοβα τα πάντα από αποδείξεις και τιμολόγια…
Όποτε χρειάστηκα βοήθεια επαγγελματικά, μέσω συνεργασίας, ιδεών, εξυπηρέτησης μου την έδωσαν συνάδελφοι επιχειρηματίες χωρίς κανένα προσωπικό τους κέρδος. Μάλλον εμείς, ξέρουμε πως το να κινείται η αγορά και να αναπτύσονται οι γύρω μας είναι κάτι θετικό προς το συλλογικό συμφέρον.
Γιατί τα λέω όλα αυτά;
Γιατί εδώ είναι το πρόβλημα με τους σοσιαλιστες, αριστερούς και γενικά αυτούς που ωρυονται γι αναδιανομή του συσσωρευμένου πλούτου:
-Είστε αχάριστα λαμόγια και τεμπέληδες!
 
Δε θέλετε να δουλέψετε και το χειρότερο, ΟΤΙ μα ΟΤΙ και να σας δώσουν, αν χρειαστεί να δώσετε κάτι σαν ανταπόδωση δε το κάνετε γιατί νομίζετε πως όλοι σας χρωστάνε!
 
Πρόσεχε τους φίλους σου και τους συνεργάτες σου θα μου πεις!
-ΌΧΙ!
Να προσέχω τι τους έδινα έπρεπε…
Δημιούργησα τεμπέληδες και μου έκανα ζημια, ξοδευοντας κεφάλαιο που θα μπορούσα να έχω κρατήσει αντι να επενδύσω στον άνθρώπινο παράγοντα.
Έβγαζε ο άλλος 120 ευρω τη μέρα με 12-14 ώρες δουλεια, και αντι να μεινει 8 και να τα κάνει 250 ή 300, δούλευε 4!!!
Ενώ εγώ τότε είχα ξεχάσει τι είναι ύπνος, προσωπικός χρόνος, σχέση, ένας καφές με φίλους…
-Ξέρετε λοιπόν γιατί δε γίνεται στη πράξη ο σοσιαλιστικός σας παράδεισος;
-Γιατί ουδείς από εσάς έχει διάθεσει να προσφέρει κάτι!
Όλοι θέλετε μόνο να παίρνετε!
Ας υποθέσουμε πως αυριο όλοι μας αποφασίζαμε να δίνουμε το παραπάνω στο διπλανό μας που το έχει ανάγκη!
ΚΑΜΜΙΑ κυβέρνηση δε θα μπρούσε να αλλάξει αυτή κοινή συνισταμένη 11.000.000 πολιτών.
Αλλά…
Μολις φίλε μου πιάσεις 5 φράγκα παραπάνω, θα κοιτάξεις αντί για διακοπές στα παλιάμπελα της Βόνιτσας να πας στη Μύκονο!
Δε θες να δίνεις! Μονο να παίρνεις!
Κατα τ’αλλα σου φταίει το κάμπριο ή το πούρο που είδες στη φωτο και σου φαίνεται και «προκλητικό» κι όλας…
Ξέρετε πως σας βλέπω εσάς;
Σαν παράσιτα… Εσείς είστε το πρόβλημα του πλανήτη γιατί θέλετε να καταναλώσετε τον πλούτο και όχι να τον παράξετε!
-Εσείς είστε οι βδέλες και όχι εμείς!
Εσείς μας πίνετε το αίμα και αν είμαστε στα τελευταία μας, θα μας πείτε και τη τελευταία σταγόνα γιατί θεωρείτε πως «τα δικαιούστε».
Από ποιους ακριβώς θες ρε καραγκιόζη να τα πάρεις;
5% των φορολογούμενων στην Ελλάδα (Πάνω από 30.000 ετησίως),
πληρώνουν το 95% των φόρων!
Πόσα, ακόμα θες να τους πάρεις;
ΠΟΣΑ;;;
Εσύ ρε Αλήτη είσαι ο κλέφτης! Που πληρώνεις έναν ΕΝΦΙΑ και ψηφίζεις τον καθε βλαμένο που σου υπόσχεται πως θα σου τα χαρίσει και κλέβεις την εφορία από τα 20 σου!
Όχι ο ξενοδόχος που δε μπορει να κλέψει ένα ευρώ και πληρώνει ΕΝΦΙΑ για 5.000 τετραγωνικά!
Βδέλες…
Υ.Γ. Για τους ανθρώπους με φιλότιμο, μην ανησυχεις… Αυτοί θα το βρούνε το δρόμο τους μακρυά από εσάς και θα σας αφήσουν να φάτε ο ένας τις σάρκες του άλλου…
Καλό 2017…
Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης
Advertisements